01-04-11

weeral nachtmerries

Twee dagen na elkaar ferme nachtmerries, k ben eigenlijk vergeten wat precies, k herinner me alleen nog dat mijn man je aanviel met iets, en je me zat uit te schelden dat alles mijn eigen schuld was, dat ik telkens begonnen was , bla bla bla, t was vreselijk, ik kon maar geen gelijk krijgen! Dat is de reden dat ik er dus nooit mee naar buiten zal komen. De angst om niet geloofd te worden! Enfin, ik val in herhaling. Telkens ik bij mijn vader ben, denk ik eraan! De twijfel of ik het voor zijn sterven moet vertellen of niet. Ik denk van niet! Waarom komt het dan toch telkens in mij op. Wil ik misschien dat hij zijn zoon slecht vindt en dat hij mij goed vind????? Zou kunnen! Ik heb al heel mijn leven, moeten vechten en vissen naar een complimentje, maar ik herinner me er eigenlijk maar eentje in heel mijn leven. Mijn broers en ik, drie tegen één. Ik moest altijd het onderspit delven. Ik voelde me altijd al een vreemde eend in de bijt, en dacht als kind dat ik geadopteerd was, vreemd hé! Later ben ik naar familieopstellingen geweest om van dat gevoel af te raken, maar ach, t heeft volgens mij allemaal niet veel aarde aan de dijk gebracht!

hierover later misschien eens meer, als ik veel zin heb om te schrijven!