14-10-10

achter slot en grendel

Vreemd dat wat eergisteren nog zo heftig was, als een opgezwollen soufflé, als een rivier die uit zijn oevers treed , vandaag terug weggekabbeld is! Het monster lijkt weer binnen te zitten! De weerwolf heeft zijn scherpe tanden en nagels terug ingetrokken, zijn grijnzende ogen en met haat vervlamde ogen zijn terug zachter geworden. Ik heb het monster weer maar eens bedwongen, voor hoe lang, geen idee, maar waar het nu zit, zit het goed, het zit daar nu al zoveel jaar. Ik stel me één ultieme vraag,  steek ik te veel energie in het vasthouden en bewaken van het monster, zien of zijn kettingen er nog goed om zitten. Zien of de deur goed op slot zit? Altijd met de bibber bij mijn ouders op bezoek, angst om ooit mijn pedalen te verliezen! Maar ik ben zo lief en zo behulpzaam, de eeuwige gever die niemand wil kwetsen! Hoe kan ik mezelf liefhebben als ik anderen bescherm ten koste van mijn eigen rust, mijn bevrijding.

Alleen weet ik niet of ik me bevrijd ga voelen, wat zal het uithalen?? Liever één vijand in je huis verstoppen dan een hele oorlog ontketenen! Misschien ebt het langzaam terug weg en we zien wel wanneer het monster nog eens ontsnapt!

10:43 Gepost door Isolde in geheimen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: monster, opgesloten |  Facebook |