Bleeding Isolde

Zoek ik een zondebok?? Die vraag stel ik me ook! Een zondeboek om mijn ziekte een oorzaak te kunnen geven??? K weet het niet! In elk geval 1 ding is duidelijk het was grensoverschrijdend gedrag, zo heeft de psycholoog het uitgelegd! Zoals ik eerder al aangaf, zit het nu terug in zijn afgesloten vakje! Uit het oog , in het vakje! Nu dat de situatie met mijn vader redelijk stabiel is, neemt de aandacht wat af, minder bezoek aan mijn vader, dus kruisen we elkaars pad minder dan een tijd geleden en dat is goed zo, ik hoop dat het nog een tijdje zo kan aanhouden tot ik emotioneel wat sterker sta, voorlopig kan ik er dus terug weer mee leven, koest houden dat beest!

Morgen wordt je ontmaskerd! Niet in familiekring,  maar ik ga het vertellen , hoe je me chanteerde, vernederde, en manipuleerde! De sexuele handelingen zijn nooit ok, maar ik ben op zijn minst toch nooit verkracht geweest! Nu ga ik je hier ook niet zitten verschonen, maar er zijn ook wel grenzen van misbruik! Je hebt de grens tussen spelen en misbruik wel degelijk ferm overtreden en dat zonder mijn toestemming! IK had angst weet je , of ik je voetstappen al niet hoorde kraken op de linoleum op de gang! Ik durfde niet luid te roepen, omdat jij me dan zou verraden, je had me al gebrainstormd dat dit was , wat ik wou!

Ik wou juist, helemaal niets! Ik wou slapen, zonder angst, om in het holst van de nacht jou te moeten bevredigen , ik kokhals nu nog bij het idee!

Morgen ga ik de dingen noemen zoals ze zijn , misschien met omwegen, misschien door alleen te antwoorden met Ja of neen, maar ik zal niet liegen, ik zal niet verstoppen, ik zal je niet verschonen, ik moet me bevrijden van die kettingen rond mijn hart, waardoor ik niet meer kan ademen, gevangen in mijn eigen lijf, in mijn eigen leugens! Want oo ja, ik lieg! Ik lieg door te doen alsof er niets aan de hand is!  Zwijgen maakt van mij een leugenaar, ik die niet wil liegen, ik die eerlijkheid, zo hoog in het vaandel draag! IK ben gewoon een ordinaire leugenaar en dat maakt dat mijn zelfbeeld daar zo een vreselijke knots doorkrijgt! Te weten, ik ben een leugenaar!

Vanaf morgen zal ik niet meer liegen, vanaf morgen praat ik over dat vreselijke smoel van je, over die grijperige handen, over je oversexte libido, terwijl je verdorie zelf een "lief " had, op het bewuste moment , waar je nota bene al meer dan 25 jaar getrouwd bent! Een huwelijk gebaseerd op leugens en bedrog! Misschien ben je nu zelf al zo doorzopen dat je libido is afgenomen, laat ons dat maar hopen, voor je elders nog brokken gaat maken!

Vanavond feestje! En daar hoort normaal gesproken familie bij! En zoals ik altijd al gedaan heb, is iedereen uit nodigien en doen zoals er niets aan de hand is en dat wil ikhet liefst zo houden!

Maar ik heb mijn man vroeger verteld over het misbruik, maar eigenlijk is hij er verder niet al te veel op ingegaan! Vooral omdat hij merkte dat ik op sexueel vlak niet getraumatiseerd was in die zin, dat hij er moest onder lijden! Dus alles goed en verder niet meer aan denken!

Maar toen ik onlangs naar de psychiater ging en hij zag hoe hoog het allemaal zit, werd hij kwaad! HIj weet van mijn blog en hij leest hem ook! En nu stel ik me de vraag of hij daar goed aan doet om het te lezen! Want ik voel dat hij er zich nu meer druk over maakt dan vroeger, laat ons zeggen dat hij het ook had verdrongen en er niet mee bezig was! Maar nu dus net als ik des te meer! Was het goed om het hem te vertellen??? ZAl hij niet op een dag breken en zal hij de waarheid uitspuwen! Ik zou in zijn plaats misschien net hetzelfde doen! Ik zou voor mijn geliefden ook door het vuur gaan! Recht doorlopen zonder omkijken , zonder me dingen af te vragen!

HIj heeft me er al op gewezen dat ik hem zo ver mogelijk van ons vandaag moet zeggen, wat in wezen ook niet zo makkelijk is! Aangezien ik hem bij de familie aan tafel moet zetten. Het zou mijn ouders anders opvallen dat ik hem tot de outlaws catalogeer!

Ik hoop dat de druk niet te hoog zal komen op de ketel vanavond! Maar ze brengen mijn ouders mee en die gaan zowiezo niet lang blijven, dus tegen dat er veel drank in de man zal gegoten zijn, zijn zij misschien al terug naar huis!Want ik wil mijn man zijn verjaardagsfeestje niet verkloten door monsters uit het verleden!

Ik heb trouwens enorm energie in dat feestje gestopt dat ik er ook ten volle wil van genieten! Ik zei mijn moeder dat er nooit iemand van mijn kant kom, en misschien heeft zij aangedrongen, enigzins ging ik kwaad zijn als er niemand ging opdagen en anderzijds, ging het een geruststelling zijn als hij er niet zou zijn! Ik verschiet van mijn eigen dualliteit , ik zo'n flapuit, altijd zo eerlijk en recht voor de raap en dan zo hard moeten liegen!

Maar wraak is voor niemand goed! Ik moet het een plaats geven in mijn leven . Uiteindelijk ben ik er niet van dood gegaan en heb ik met hem niet veel te maken! En ik heb mezelf gezworen dat eens mijn ouders gestorven zijn, ik dan helemaal geen contact meer zal onderhouden! Al zal ik niet zeggen waarom! Maar hij zal het wel weten en dat is genoeg!

Ik was vandaag bij de huisdokter omdat ik er moest zijn! Ik vertelde dat ik een afspraak gemaakt heb met een psychologe! Ze vroeg of ik er wilde over praten! Ik wou niet , of ik kon niet, ik heb alleen gezegd dat het iets is dat totaal los staat van het feit waarom ik bij haar op bezoek was. Dat het iets uit mijn jeugd is die niet

verwerkt is. Ze heeft niet aangedrongen, ging trouwens niet geholpen hebben, ik vrees dat de psychologe het er ook uit zal moeten sleuren, ik hoop in elk geval dat ik daar niet in geuren en kleuren zal moeten vertellen wat er daar in die slaapkamer in die mooie villa afspeelde. Ik vind "huisje weltevree" absoluut geen ideale naam , om op een bordje bovenaan het huis te hangen!

Zo weltevree was ik er niet altijd! Ik voelde me van kleinsaf een vreemde eend in de bijt! IK was anders dan de rest, en steeds dacht ik dat ze me als kind geadopteerd hadden, maar ach, dat doet hier misschien helemaal niets ter zake!

Ooit ging ik naar familieopstellingen, een rare soort bijeenkomst waar men gaat graven wat er in je verleden mis ging! De laatste opstelling dat ik deed, moest ik zogezegd in de rij staan bij mijn broers en ik moest van Odi zeggen, dat ik mijn broers graag zag , hij zei me voor, " en ik hou van jullie",

Ik had het kunnen uitschreeuwen op dat moment, maar ik zei het gedwee omdat er iemand mee was gekomen met mij dat ook eens wilde meemaken, en daardoor was ik mijn vrijheid kwijt om op dat moment "te mogen schreeuwen," neen ik haat je, ik kan je niet zien, ik wil je ook niet zien! Ik zou die represantant zo te keer zijn gegaan , maar k heb gedwee gezegd, zoals ik ook in het echt leven doe, " en ik hou van jullie",

wat een mens al niet doet om de liefde van zijn ouders niet te verliezen! Mijn dochter zou zeker niet zo ver voor mij gaan, mijn zoon ook niet, maar k zou het ook niet willen! Ik knijp ze niet vast, ik eis niet, ze mogen hun leven leiden dat ze willen leiden, ik kan alleen maar hopen dat ze gelukkig zijn!

Vreemd, heel vreemd, ik ben die blog begonnen om hier mijn gal te spuwen, ik had gedacht, en nu moet het eruit , maar kheb het deurtje terug dicht gedaan en k zie er enorm tegen op om het terug open te trekken! Ik wil niet denken aan die tijd, ik doe alsof het nooit gebeurt is en dat hou ik dan weer een hele tijd vol hoor, zo gaat dat met verdringen! Verdringen is het makkelijkst, dan hoef je het niet te ondergaan, niet recht in de ogen te kijken, misschien shrijf ik er meer over als ik op therapy ga! En de perversen die hier af en toe komen kijken met de hoop dat ik hier alle sexuele activiteiten uit de doeken ga doen, die plaats hadden lang geleden, die zijn aan het verkeerde adres! Ik denk niet dat ik ooit in staat zal zijn om daar zo open over te schrijven!

IN het normale leven doe ik daar nochtans niet moelijk over, ik kan over sex praten op een gezonde manier, ik kan best grapjes maken over sex en ik kan er gelukkig toch nog van genieten, dat is gelukkig toch goed gekomen! Voor t zelfde geld was ik de rest van mijn leven een frigide teruggetrokken vrouw , een mannenhaatster , een zonderling of een kluizenaar, zonder lange baard dan weliswaar!

Mja momenteel kabbel ik rustig verder, k heb heel wat ander stuff aan mijn hoofd, wie weet hou k mijn hoofd bewust zo vol?? Wie zal het zeggen?

Ach, k ben moe, k wil eigenlijk nu best gewoon een tukje doen!

11 okt 2010 Mijn hart lijkt te scheuren,

Onder de zware geheimen, die alsmaar groeien en groeien!

Als Een kolkend broedsel zoekt het  zijn weg naar de oppervlakte! Als lava die slachtoffers gaat maken, slachtoffers die er eigenlijk geen zijn, omdat ze zelf de storm in mijn hart hebben veroorzaakt!

Ik vecht om de lava tegen te houden, maar mijn hart lijkt te scheuren , alsof ik voel dat ik het niet lang meer kan houden, hoezeer ik dat wil! Ik weet dat als de lava eens de oppervlakte zal bereiken , de ravage heel groot zal zijn en het is maar de vraag of ik met die ravage zal kunnen leven, of ik dat wel op mijn geweten wil! Ik voel me een tijdbom, vind geen innerlijke rust ! Wat ik al die jaren kon opsluiten in een klein kotteke in mijn geweten is aan het zwellen als een kolkende massa in mijn binnenste! Constante dillemma’s die me doen duizelen, doen twijfelen .

Ik wou dat ik mijn hart op een kier kon zetten en het als zachte stoom naar buiten kon laten stromen, moest het niet zo kolken en klotsen als een spuitwaferfles die je schud voor het openen! Hopelijks wordt mijn hart weer rustig, , zakt de lava en kruipt mijn geheim terug in mijn hoekje waar het thuishoort!

13 okt 2010

Het is me net gelukt, het deksel terug op de ketel te duwen! Eergisteren was ik haast aan het flippen! IK had zo'n moeite met een goedbewaard geheim nog goedbewaard te houden! Het was alsof ik de lava in mijn lijf in mijn hoofdje niet meer tegen kon houden! Mijn God wat was het moeilijk om dat kolkende goedje onder controle te houden! Ik stond letterlijk op springen en weet dat ik op zo'n momenten "ongelukken " zou doen! Ik zag de slechtse scenarios voor mij, wat er zou gebeuren als ik het deksel van de ketel zou laten ploffen! Al meer dan dertig jaar, zit er rond dat potje een stevig touw gebonden, waarom "net nu " het touw aan het loslaten is, ik het zou het begot zelf niet weten!  Het is de angst die als een ijzeren ketting rond dat potje ligt! Angst om een oorlog te ontketenen, die zoveel kan verwoesten waar ik niet verantwoordelijk voor wil zijn! IK wil geen haat, oog om oog toestanden! Ik wil geen familieschande veroorzaken, geen echtbreuk veroorzaken, of wie weet zelfmoord, niet door mezelf maar door degene die ik bescherming neem, zonder te weten waarom ik eigenlijk! Ja waarom?? Ik krijg voor mijn zwijgen niets terug, geen broederlijke bescherming, geen vriendschap, gewoon niets! Vreemd, het is de angst om zelf de pispaal te worden van dit regelrechte schandaal! Om niet geloofd te worden, om de ruziestookster te zijn, degene die valse beschuldigingen uit , uit jaloersheid, hoewel ik helemaal niet jaloers ben, maar ze verwijten het me wel!

Er is de angst om zoals het in Afrikaanse stammen past, verbannen te worden , uitgeschopt uit de stam! Er is de liefde voor mijn ouders die me tegenhoudt hen dit nog voor hun sterven aan te doen! Ik hoor mijn moeder al jammeren, van, ah, je had beter gezwegen, dan had ik er nu geen zo'n hartzeer van gehad! ER is mijn vader die terminaal ziek is, hoewel die er zich goed doorkrabbelt en ik geloof dat hij zijn tumor wegspoelt met zijn dagelijkse wijntjes in zijn stamcafé!  Er is de echtgenote die k weet niet hoe zal reageren!  Er is hun kind die zal horen dat zijn vader met zijn poten niet van jonge meisjes kon afblijven!

Er is de grote loyaliteit van mezelf om iedereen te beschermen, alsof ik daar ooit een standbeeld voor ga krijgen! Of ook maar enige vorm van "iemand zijn" Ik lijk wel heel de wereld te willen beschermen ten koste van mezelf! Vandaar dat ik zo weinig eigenliefde heb! Ik heb het als kind al gehad, de grote nood om geliefd te zijn! Ik wou het soms uitschreeuwen, papa hou van mij! Mama , hou van mij! Wat bij mijn drie broers als vanzelfsprekend leek , moest ik veel meer mijn best voor doen! Ik degene die onhandig was, die alles liet vallen, die niet stil kon zitten aan tafel, die constant vlekken maakte op mijn geschrift met een pen en inktpot! Ik degene met de beugel en de konijnetanden, de bedplasser en de duimzuiger , waardoor ik op den duur met een joekel van en bult op mijn duim zat! Ik de pipi langkous van de familie al werd pipi langkous in die tijd nog niet leuk bevonden! Ikke de hyperkineet die wel slim was, maar niet kon studeren wegens mijn adhd waar ze ook al niets van af wisten! Ikke het bange dromerige meisje dat later wel iemand zou vinden die haar graag zag!

En later is nu en k ben oo zo blij dat ik na al die dwalingen in mijn leven iemand gevonden heb die me echt graag ziet en iemand die ik niet persé moet redden , maar iemand die me aanvult waar ik faal, en nu vooral aan mijn zijde staat om me te helpen! En dat geluk helpt me om dat potteke kolkende lava mooi binnen te laten, maar ik vrees dat die ketting nu zelfs aan het smelten is door de hitte van mijn kokende haat diep in mij, de haat om het onrecht ik ben aangedaan en de angst om niet geloofd te worden !

Maar bon, vandaag is een andere dag en vandaag gaat het beter, de gemoederen zijn bedaard!