18-11-10

Moeder belde!

Mijn moeder belde, niets bijzonders uiteraard, maar ze had me van doen volgende week omdat ze iets moet afhandelen en dat niet graag alleen doet!

Ik zei, neen maandag dan kan ik niet, moet naar Brugge naar dokter! K heb hard om mijn tong moeten bijten om niet te zeggen, t is eigenlijk geen dokter maar een psycholoog, waarom ze misschien gezegd zou hebben, wat moet je daar gaan doen , waarop ik prompt geantwoord zou hebben,"een trauma uit mijn verleden oplossen"!

Maar Braaf dochterke heeft gewoon "nog" maar eens gezwegen! Waar heb je moeders voor??? Toch om op terug te vallen als je het moeilijk hebt! Om je hart te luchten! Ik mis dat ik dat ook al niet kan doen met mijn moeder vanwege dat grote "familiegeheim"

Ik ben er nog altijd niet zeker van dat ik ga kunnen zwijgen tot aan hun dood, hoezeer ik dat ook wil! Gewoon omdat zwijgen het moeilijkste is dat er bestaat voor mij! Ik ben helemaal geen zwijger, ik ben een flapuit, enfin, dat heb ik hier vast al dikwijls neergepend, maar dat doet er ook niet toe!

Ik schrijf immers niet om lezers te lokken naar mijn leteraire hoogstandjes , want dat zullen ze hier in geen geval vinden!

Mijn ziekte knaagt langzaam verder aan mij, alsof ze ieder hoekje van mijn lijf stuk voor stuk aan het inpalmen is!

Ik vind het een hele opgave om maandag naar Brugge te rijden en terug en k heb helemaal geen zin in een gesprek over "jou" Ik walg bij het noemen van je naam en doe dat ook bij de sessie zo weinig mogelijk! Ik heb ook het liefst dat de psychologe het gewoon over "hij" heeft, je bent het niet waardig dat ik je naam noem!

12:22 Gepost door Isolde in geheimen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ja naam, psychologe, moedergemis |  Facebook |