01-04-11

weeral nachtmerries

Twee dagen na elkaar ferme nachtmerries, k ben eigenlijk vergeten wat precies, k herinner me alleen nog dat mijn man je aanviel met iets, en je me zat uit te schelden dat alles mijn eigen schuld was, dat ik telkens begonnen was , bla bla bla, t was vreselijk, ik kon maar geen gelijk krijgen! Dat is de reden dat ik er dus nooit mee naar buiten zal komen. De angst om niet geloofd te worden! Enfin, ik val in herhaling. Telkens ik bij mijn vader ben, denk ik eraan! De twijfel of ik het voor zijn sterven moet vertellen of niet. Ik denk van niet! Waarom komt het dan toch telkens in mij op. Wil ik misschien dat hij zijn zoon slecht vindt en dat hij mij goed vind????? Zou kunnen! Ik heb al heel mijn leven, moeten vechten en vissen naar een complimentje, maar ik herinner me er eigenlijk maar eentje in heel mijn leven. Mijn broers en ik, drie tegen één. Ik moest altijd het onderspit delven. Ik voelde me altijd al een vreemde eend in de bijt, en dacht als kind dat ik geadopteerd was, vreemd hé! Later ben ik naar familieopstellingen geweest om van dat gevoel af te raken, maar ach, t heeft volgens mij allemaal niet veel aarde aan de dijk gebracht!

hierover later misschien eens meer, als ik veel zin heb om te schrijven!

 

22-10-10

Stilte voor de storm!

shrink.jpgIk was vandaag bij de huisdokter omdat ik er moest zijn! Ik vertelde dat ik een afspraak gemaakt heb met een psychologe! Ze vroeg of ik er wilde over praten! Ik wou niet , of ik kon niet, ik heb alleen gezegd dat het iets is dat totaal los staat van het feit waarom ik bij haar op bezoek was. Dat het iets uit mijn jeugd is die niet

verwerkt is. Ze heeft niet aangedrongen, ging trouwens niet geholpen hebben, ik vrees dat de psychologe het er ook uit zal moeten sleuren, ik hoop in elk geval dat ik daar niet in geuren en kleuren zal moeten vertellen wat er daar in die slaapkamer in die mooie villa afspeelde. Ik vind "huisje weltevree" absoluut geen ideale naam , om op een bordje bovenaan het huis te hangen!

Zo weltevree was ik er niet altijd! Ik voelde me van kleinsaf een vreemde eend in de bijt! IK was anders dan de rest, en steeds dacht ik dat ze me als kind geadopteerd hadden, maar ach, dat doet hier misschien helemaal niets ter zake!

Ooit ging ik naar familieopstellingen, een rare soort bijeenkomst waar men gaat graven wat er in je verleden mis ging! De laatste opstelling dat ik deed, moest ik zogezegd in de rij staan bij mijn broers en ik moest van Odi zeggen, dat ik mijn broers graag zag , hij zei me voor, " en ik hou van jullie",

Ik had het kunnen uitschreeuwen op dat moment, maar ik zei het gedwee omdat er iemand mee was gekomen met mij dat ook eens wilde meemaken, en daardoor was ik mijn vrijheid kwijt om op dat moment "te mogen schreeuwen," neen ik haat je, ik kan je niet zien, ik wil je ook niet zien! Ik zou die represantant zo te keer zijn gegaan , maar k heb gedwee gezegd, zoals ik ook in het echt leven doe, " en ik hou van jullie",

wat een mens al niet doet om de liefde van zijn ouders niet te verliezen! Mijn dochter zou zeker niet zo ver voor mij gaan, mijn zoon ook niet, maar k zou het ook niet willen! Ik knijp ze niet vast, ik eis niet, ze mogen hun leven leiden dat ze willen leiden, ik kan alleen maar hopen dat ze gelukkig zijn!

 

19:36 Gepost door Isolde in geheimen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: familieopstellingen, broers, misbruik |  Facebook |