Bleeding Isolde

Heel makkelijk als net "hij" de laatsten arriveert op het feest! Dan kan je hem lekker aan het einde van de tafel zetten en heb je een excuus om niet te veel te moeten praten! Mja we kunnen eindeloos discutteren of het dan niet hypocriet is hem wel uit te nodigen! Ja het is hypocriet! En omdat ik vooral geen hypocriet van nature ben ligt me dat heel moeilijk! Hij heeft me drie kussen op de wangen of beter gezegd, bijna naast de wangen, met andere woorden, zo ver mogelijk, met hele grote wijde bogen! IK vraag me af of hij er eigenlijk niet nog meer onder lijdt dan ikke! Nu er op de haverklap over misbruik wordt gesproken moet hij het toch maar elke keer horen, wordt hij er ook met zijn neus op gedrukt! Misschien is hij wel slachtoffer van zijn eigen daden! K ga het hem in elk geval nooit vragen!

Maar ik speelde ook doktertje , als kind, en psychologisch snap ik het allemaal niet, maar blijkbaar is dat heel normaal! Ik zie me nog vanboven op de keukentafel liggen, poedelnaakt en één van mijn broers was me aan het poederen over heel mijn lijf, de talk stoof de keuken door als een grote stofwolk! Je kon er elk moment een nest aankomende indianen verwachten ! Maar er kwamen geen indianen, maar mijn moeder kwam binnen! IK ben nog nooit zo rap van de tafel gesprongen en aangekleed met schaamrode wangen!

Misschien heeft dat voorval er wel voor gezorgd dat ik later nooit iets durfde zeggen en ook verzet plegen! Want ik speelde als kind immers graag dokterke en dat wist mijn moeder , dus ging ik er automatisch van uit, dat ze mij ook de schuld zou geven! Was ik nooit betrapt geweest, daar helemaal witgepoederd, ach wie weet of ik het dan gezegd zou hebben! Ik ga daar in elk geval niet meer achterkomen!

Vanavond feestje! En daar hoort normaal gesproken familie bij! En zoals ik altijd al gedaan heb, is iedereen uit nodigien en doen zoals er niets aan de hand is en dat wil ikhet liefst zo houden!

Maar ik heb mijn man vroeger verteld over het misbruik, maar eigenlijk is hij er verder niet al te veel op ingegaan! Vooral omdat hij merkte dat ik op sexueel vlak niet getraumatiseerd was in die zin, dat hij er moest onder lijden! Dus alles goed en verder niet meer aan denken!

Maar toen ik onlangs naar de psychiater ging en hij zag hoe hoog het allemaal zit, werd hij kwaad! HIj weet van mijn blog en hij leest hem ook! En nu stel ik me de vraag of hij daar goed aan doet om het te lezen! Want ik voel dat hij er zich nu meer druk over maakt dan vroeger, laat ons zeggen dat hij het ook had verdrongen en er niet mee bezig was! Maar nu dus net als ik des te meer! Was het goed om het hem te vertellen??? ZAl hij niet op een dag breken en zal hij de waarheid uitspuwen! Ik zou in zijn plaats misschien net hetzelfde doen! Ik zou voor mijn geliefden ook door het vuur gaan! Recht doorlopen zonder omkijken , zonder me dingen af te vragen!

HIj heeft me er al op gewezen dat ik hem zo ver mogelijk van ons vandaag moet zeggen, wat in wezen ook niet zo makkelijk is! Aangezien ik hem bij de familie aan tafel moet zetten. Het zou mijn ouders anders opvallen dat ik hem tot de outlaws catalogeer!

Ik hoop dat de druk niet te hoog zal komen op de ketel vanavond! Maar ze brengen mijn ouders mee en die gaan zowiezo niet lang blijven, dus tegen dat er veel drank in de man zal gegoten zijn, zijn zij misschien al terug naar huis!Want ik wil mijn man zijn verjaardagsfeestje niet verkloten door monsters uit het verleden!

Ik heb trouwens enorm energie in dat feestje gestopt dat ik er ook ten volle wil van genieten! Ik zei mijn moeder dat er nooit iemand van mijn kant kom, en misschien heeft zij aangedrongen, enigzins ging ik kwaad zijn als er niemand ging opdagen en anderzijds, ging het een geruststelling zijn als hij er niet zou zijn! Ik verschiet van mijn eigen dualliteit , ik zo'n flapuit, altijd zo eerlijk en recht voor de raap en dan zo hard moeten liegen!

Maar wraak is voor niemand goed! Ik moet het een plaats geven in mijn leven . Uiteindelijk ben ik er niet van dood gegaan en heb ik met hem niet veel te maken! En ik heb mezelf gezworen dat eens mijn ouders gestorven zijn, ik dan helemaal geen contact meer zal onderhouden! Al zal ik niet zeggen waarom! Maar hij zal het wel weten en dat is genoeg!

Ik was vandaag bij de huisdokter omdat ik er moest zijn! Ik vertelde dat ik een afspraak gemaakt heb met een psychologe! Ze vroeg of ik er wilde over praten! Ik wou niet , of ik kon niet, ik heb alleen gezegd dat het iets is dat totaal los staat van het feit waarom ik bij haar op bezoek was. Dat het iets uit mijn jeugd is die niet

verwerkt is. Ze heeft niet aangedrongen, ging trouwens niet geholpen hebben, ik vrees dat de psychologe het er ook uit zal moeten sleuren, ik hoop in elk geval dat ik daar niet in geuren en kleuren zal moeten vertellen wat er daar in die slaapkamer in die mooie villa afspeelde. Ik vind "huisje weltevree" absoluut geen ideale naam , om op een bordje bovenaan het huis te hangen!

Zo weltevree was ik er niet altijd! Ik voelde me van kleinsaf een vreemde eend in de bijt! IK was anders dan de rest, en steeds dacht ik dat ze me als kind geadopteerd hadden, maar ach, dat doet hier misschien helemaal niets ter zake!

Ooit ging ik naar familieopstellingen, een rare soort bijeenkomst waar men gaat graven wat er in je verleden mis ging! De laatste opstelling dat ik deed, moest ik zogezegd in de rij staan bij mijn broers en ik moest van Odi zeggen, dat ik mijn broers graag zag , hij zei me voor, " en ik hou van jullie",

Ik had het kunnen uitschreeuwen op dat moment, maar ik zei het gedwee omdat er iemand mee was gekomen met mij dat ook eens wilde meemaken, en daardoor was ik mijn vrijheid kwijt om op dat moment "te mogen schreeuwen," neen ik haat je, ik kan je niet zien, ik wil je ook niet zien! Ik zou die represantant zo te keer zijn gegaan , maar k heb gedwee gezegd, zoals ik ook in het echt leven doe, " en ik hou van jullie",

wat een mens al niet doet om de liefde van zijn ouders niet te verliezen! Mijn dochter zou zeker niet zo ver voor mij gaan, mijn zoon ook niet, maar k zou het ook niet willen! Ik knijp ze niet vast, ik eis niet, ze mogen hun leven leiden dat ze willen leiden, ik kan alleen maar hopen dat ze gelukkig zijn!

Vreemd, heel vreemd, ik ben die blog begonnen om hier mijn gal te spuwen, ik had gedacht, en nu moet het eruit , maar kheb het deurtje terug dicht gedaan en k zie er enorm tegen op om het terug open te trekken! Ik wil niet denken aan die tijd, ik doe alsof het nooit gebeurt is en dat hou ik dan weer een hele tijd vol hoor, zo gaat dat met verdringen! Verdringen is het makkelijkst, dan hoef je het niet te ondergaan, niet recht in de ogen te kijken, misschien shrijf ik er meer over als ik op therapy ga! En de perversen die hier af en toe komen kijken met de hoop dat ik hier alle sexuele activiteiten uit de doeken ga doen, die plaats hadden lang geleden, die zijn aan het verkeerde adres! Ik denk niet dat ik ooit in staat zal zijn om daar zo open over te schrijven!

IN het normale leven doe ik daar nochtans niet moelijk over, ik kan over sex praten op een gezonde manier, ik kan best grapjes maken over sex en ik kan er gelukkig toch nog van genieten, dat is gelukkig toch goed gekomen! Voor t zelfde geld was ik de rest van mijn leven een frigide teruggetrokken vrouw , een mannenhaatster , een zonderling of een kluizenaar, zonder lange baard dan weliswaar!

Mja momenteel kabbel ik rustig verder, k heb heel wat ander stuff aan mijn hoofd, wie weet hou k mijn hoofd bewust zo vol?? Wie zal het zeggen?

Ach, k ben moe, k wil eigenlijk nu best gewoon een tukje doen!

Ik belde mijn moeder op, de aasgieren waren er weer! Vreemd dat iedereen die geen tijd had, nu opeens wel zoveel tijd heeft! Uiterst vreemd, tja dat heb je als je vader terminaal ziek is en ze allemaal azen op een fikse erfenis! Money money money ! Ach zou je van mij ook kunnen zeggen , ik zwijg ook omdat ik niet onterft zou worden, allee voor een deel toch, deels uit schaamte, deels omdat ik het mijn ouders niet wil aandoen, deels uit medelijden voor de gevolgen! Ik blijf maar zwijgen ondanks dat dit zo indruist tegen mijn natuur, maar bon, geen slapende honden wakker maken!

Hij belt me nooit! Het is altijd zijn vrouw die belt als er iets te bespreken valt wat vaderdagen en moederdagen en zo betreffen, en als ze denken dat onze ouders weer "iets gaan verdelen" Mja dan weten ze me wel wonen , alsof ik alles afweet wat mijn ouders met hun geld gaan uitspoken! IK hoef het ook niet te weten, is helemaal mijn zaak niet!

Maar gisteren belde hij me, om af te spreken in verband met een verjaardagsfeestje want ik gedraag me al jaren alsof er niets aan de hand is! Ik ben volledig meegedraaid in die grote leugen! Er zo ver in meegegaan dat er voor mij nu geen ommekeer meer lijkt! Ik ben dus ook een leugenaar! Ik gedraag me alsof er niets aan de hand is, ondanks dat ik een flapuit ben, iemand met het hart op de tong, dus ben ik op dat vlak de totale tegenpool van mezelf! Je zou er een gespleten persoonlijkheid van kweken! De brave dochter, die alles doet om toch maar respect te verdienen bij haar ouders!

Ik hoopte dat hij zou zeggen dat hij niet kwam naar het feestje, maar hij zal het overwegen , zal komen , als mijn ouders komen! Ik zou er anders toch maar zitten voor spek en bonen zei hij!

IN tegenstelling tot vroeger waar hij geen pottenkijkers moest! Ik drong niet aan aan de telefoon, zei dat ik het helemaal begreep dat hij niet zou komen, nu de andere broers en zussen ook niet komen! Wat heeft hij toch geluk met zo'n begripvolle zus! Maar in mijn innerlijke denk ik, "hopelijks hoef ik niet terug op zijn smoel te kijken", we kijken elkaar trouwens nooit in de ogen, zitten altijd zo ver van elkaar mogelijk op familiefeesten, maar niemand die het opvalt! Geen vuiltje aan de lucht, de perfecte familie!

Nu mijn vader terminaal ziek is, heeft hij zijn juwelen verdeeld. Normaal dat dat mijn broers toekomt! Maar eerlijk waar, hij kreeg nog de mooiste ring met op zi'n minst 12 diamanten. Ik moest me bedwingen om die ring gewoon niet uit zijn vuile poten te slaan! Wie verdient dat nu? Aja, de idealen zonen hé!

Ik heb er voor het eerst in mijn leven over gepraat, schrijven, lukt makkelijk , spreken des te moeilijker! Gepraat zonder de dingen echt uit te spreken en toch verstaan te worden! Handig als je luisteraar maar een half woord nodig heeft! Dan hoef ik het niet te hebben over die verschrikkelijke nachten, waar je de kamer in kwam sluipen en ik versteend van angst hoopte dat je weg zou gaan.

Ik heb gepraat, rond de pot gedraaid , en beslist dat ik hiermee niet blijf zitten! Ik ga op gesprek bij een psychologe die hopelijks de dingen ook zo snel begrijpt, zodat ik ze niet helemaal moet uitspreken! Of elke keer met mondjesmaat een beetje los te laten. K vind het wel klote dat ik daar ook financieel moet voor opdraaien! Op slachtofferhulp moet ik na op al die jaren niet rekenen en goeie psychologen zijn duur. Lijkt me allemaal een beetje oneerlijk eigenlijk. Betalen omdat ik indertijd bepoteld werd en erger nog, alsof ik mijn eigen hoer ben! De hoerelopers moeten meestal toch zelf de hoer betalen!

Neen, ik ben heus geen hoer, ik weet dat ik geen schuld heb, hoewel ik me jaren heb afgevraagd of ik niet luidop had moeten roepen! Maar emotionele chantage kan een bang hart veel schade aanrichten!Nu soit, ik ben moe,

Ik vind het een hele prestatie van mezelf dat ik mijn mond heb opengedaan voor de bom ontploft is, k heb ze nog degelijk alle vijf op een rij, al staan ze soms niet meer in de goede volgorde!

Vreemd dat wat eergisteren nog zo heftig was, als een opgezwollen soufflé, als een rivier die uit zijn oevers treed , vandaag terug weggekabbeld is! Het monster lijkt weer binnen te zitten! De weerwolf heeft zijn scherpe tanden en nagels terug ingetrokken, zijn grijnzende ogen en met haat vervlamde ogen zijn terug zachter geworden. Ik heb het monster weer maar eens bedwongen, voor hoe lang, geen idee, maar waar het nu zit, zit het goed, het zit daar nu al zoveel jaar. Ik stel me één ultieme vraag,  steek ik te veel energie in het vasthouden en bewaken van het monster, zien of zijn kettingen er nog goed om zitten. Zien of de deur goed op slot zit? Altijd met de bibber bij mijn ouders op bezoek, angst om ooit mijn pedalen te verliezen! Maar ik ben zo lief en zo behulpzaam, de eeuwige gever die niemand wil kwetsen! Hoe kan ik mezelf liefhebben als ik anderen bescherm ten koste van mijn eigen rust, mijn bevrijding.

Alleen weet ik niet of ik me bevrijd ga voelen, wat zal het uithalen?? Liever één vijand in je huis verstoppen dan een hele oorlog ontketenen! Misschien ebt het langzaam terug weg en we zien wel wanneer het monster nog eens ontsnapt!

Eergisteren mocht je van geluk spreken, dat ik je geen sms stuurde! Je zou nogal uit de lucht gevallen zijn of je stoel onder je gat voelen wegzinken hebben!

Mijn hart en mijn verstand barstten van kolkende haat! Ik zag wel honderd scenarios, wat er zou gebeuren !

Ik zou je sms-en met de volgende woorden, " Ik weet nog steeds wat je deed, meer dan dertig jaar geleden! Ik ga in psychotherapy, want ik kan er niet meer tegen, de rekening volgt!

In gedachten zag ik jou gezicht bleek trekken en het ziet er al zo vaal uit ! Ik weet niet wat je gedaan zou hebben! ik hoopte dat al je haar en die afschuwelijke snor stante pede uit zou vallen! Eigenlijk wou ik misschien dat je daarbij ook nog  een hartaanval zou krijgen!

K sta versteld van mijn eigen haten dat nooit zo sterk was als vandaag, als wijn die als je hem lang genoeg laat staan, vieze drek wordt!

Maar je mag van geluk spreken, k heb je nummer niet, hoewel je mijn broer bent!

11 okt 2010 Mijn hart lijkt te scheuren,

Onder de zware geheimen, die alsmaar groeien en groeien!

Als Een kolkend broedsel zoekt het  zijn weg naar de oppervlakte! Als lava die slachtoffers gaat maken, slachtoffers die er eigenlijk geen zijn, omdat ze zelf de storm in mijn hart hebben veroorzaakt!

Ik vecht om de lava tegen te houden, maar mijn hart lijkt te scheuren , alsof ik voel dat ik het niet lang meer kan houden, hoezeer ik dat wil! Ik weet dat als de lava eens de oppervlakte zal bereiken , de ravage heel groot zal zijn en het is maar de vraag of ik met die ravage zal kunnen leven, of ik dat wel op mijn geweten wil! Ik voel me een tijdbom, vind geen innerlijke rust ! Wat ik al die jaren kon opsluiten in een klein kotteke in mijn geweten is aan het zwellen als een kolkende massa in mijn binnenste! Constante dillemma’s die me doen duizelen, doen twijfelen .

Ik wou dat ik mijn hart op een kier kon zetten en het als zachte stoom naar buiten kon laten stromen, moest het niet zo kolken en klotsen als een spuitwaferfles die je schud voor het openen! Hopelijks wordt mijn hart weer rustig, , zakt de lava en kruipt mijn geheim terug in mijn hoekje waar het thuishoort!

13 okt 2010

Het is me net gelukt, het deksel terug op de ketel te duwen! Eergisteren was ik haast aan het flippen! IK had zo'n moeite met een goedbewaard geheim nog goedbewaard te houden! Het was alsof ik de lava in mijn lijf in mijn hoofdje niet meer tegen kon houden! Mijn God wat was het moeilijk om dat kolkende goedje onder controle te houden! Ik stond letterlijk op springen en weet dat ik op zo'n momenten "ongelukken " zou doen! Ik zag de slechtse scenarios voor mij, wat er zou gebeuren als ik het deksel van de ketel zou laten ploffen! Al meer dan dertig jaar, zit er rond dat potje een stevig touw gebonden, waarom "net nu " het touw aan het loslaten is, ik het zou het begot zelf niet weten!  Het is de angst die als een ijzeren ketting rond dat potje ligt! Angst om een oorlog te ontketenen, die zoveel kan verwoesten waar ik niet verantwoordelijk voor wil zijn! IK wil geen haat, oog om oog toestanden! Ik wil geen familieschande veroorzaken, geen echtbreuk veroorzaken, of wie weet zelfmoord, niet door mezelf maar door degene die ik bescherming neem, zonder te weten waarom ik eigenlijk! Ja waarom?? Ik krijg voor mijn zwijgen niets terug, geen broederlijke bescherming, geen vriendschap, gewoon niets! Vreemd, het is de angst om zelf de pispaal te worden van dit regelrechte schandaal! Om niet geloofd te worden, om de ruziestookster te zijn, degene die valse beschuldigingen uit , uit jaloersheid, hoewel ik helemaal niet jaloers ben, maar ze verwijten het me wel!

Er is de angst om zoals het in Afrikaanse stammen past, verbannen te worden , uitgeschopt uit de stam! Er is de liefde voor mijn ouders die me tegenhoudt hen dit nog voor hun sterven aan te doen! Ik hoor mijn moeder al jammeren, van, ah, je had beter gezwegen, dan had ik er nu geen zo'n hartzeer van gehad! ER is mijn vader die terminaal ziek is, hoewel die er zich goed doorkrabbelt en ik geloof dat hij zijn tumor wegspoelt met zijn dagelijkse wijntjes in zijn stamcafé!  Er is de echtgenote die k weet niet hoe zal reageren!  Er is hun kind die zal horen dat zijn vader met zijn poten niet van jonge meisjes kon afblijven!

Er is de grote loyaliteit van mezelf om iedereen te beschermen, alsof ik daar ooit een standbeeld voor ga krijgen! Of ook maar enige vorm van "iemand zijn" Ik lijk wel heel de wereld te willen beschermen ten koste van mezelf! Vandaar dat ik zo weinig eigenliefde heb! Ik heb het als kind al gehad, de grote nood om geliefd te zijn! Ik wou het soms uitschreeuwen, papa hou van mij! Mama , hou van mij! Wat bij mijn drie broers als vanzelfsprekend leek , moest ik veel meer mijn best voor doen! Ik degene die onhandig was, die alles liet vallen, die niet stil kon zitten aan tafel, die constant vlekken maakte op mijn geschrift met een pen en inktpot! Ik degene met de beugel en de konijnetanden, de bedplasser en de duimzuiger , waardoor ik op den duur met een joekel van en bult op mijn duim zat! Ik de pipi langkous van de familie al werd pipi langkous in die tijd nog niet leuk bevonden! Ikke de hyperkineet die wel slim was, maar niet kon studeren wegens mijn adhd waar ze ook al niets van af wisten! Ikke het bange dromerige meisje dat later wel iemand zou vinden die haar graag zag!

En later is nu en k ben oo zo blij dat ik na al die dwalingen in mijn leven iemand gevonden heb die me echt graag ziet en iemand die ik niet persé moet redden , maar iemand die me aanvult waar ik faal, en nu vooral aan mijn zijde staat om me te helpen! En dat geluk helpt me om dat potteke kolkende lava mooi binnen te laten, maar ik vrees dat die ketting nu zelfs aan het smelten is door de hitte van mijn kokende haat diep in mij, de haat om het onrecht ik ben aangedaan en de angst om niet geloofd te worden !

Maar bon, vandaag is een andere dag en vandaag gaat het beter, de gemoederen zijn bedaard!